Simchat Tora - Vreugde van de Tora

Na het Loofhutten­feest, dat zeven dagen duurt, wordt in Israël op de achtste dag Simchat Tora gevierd.
Het is een feest dat de aandacht verdient en ook de, gelovigen uit de volkeren, zeker iets te zeggen heeft.

De Tora, een bron van vreugde

Het volk zijn de woorden van God toevertrouwd. De ontvangst van de tora en de opdracht om het onderwijs van God te doen is een bron van vreugde.
Israël heeft de tora met vreugde ontvangen met de woorden ‘alles wat de EEUWIGE gesproken heeft zullen wij doen en daarnaar zullen wij horen
In de Psalmen, waar men de gelovige Israëliet in het hart kijkt, heeft Israël van deze vreugde getuigd. Denk aan het loflied op de ‘vreugde van de tora’, Psalm 119.
En op Simchat tora wordt aan de opdracht ‘dient de EEUWIGE met vreugde’ (Ps. 100:1) op bijzondere wijze gehoor gegeven.

Ter gelegenheid van ...

Een feest wordt gevierd ter gelegenheid van iets. Zo gedenkt men in Israël de daden des Heren. De meest fundamentele daad van God is voor Israël de gave van de tora.
De lezing van de tora, de vijf boeken van Mozes, vormt het centrale moment van de sabbatochtenddienst in de synagoge. In een cyclus van één jaar wordt heel de tora voorgelezen.

Op simchat tora wordt ten laatste de man opgeroepen die namens de gehele gemeente het laatste gedeelte van Deuteronomium zal lezen. Hij wordt de Chatan tora, de Bruidegom van de tora, genoemd. Hij leest uit de eerste Torarol.
Hierna wordt de Chatan Beresjiet, de Bruidegom van het begin - meestal een vooraanstaande in de gemeente - opgeroepen. Hij leest het gedeelte waarmee de tora begint, uit de 2de Torarol.
Dit gebruik illustreert dat aan de lezing en bestudering van de tora geen einde komt. Men gaat in nooit aflatende liefde daarmee verder.
Om de Bima, de verhoging waarop uit de tora-rol wordt gelezen, vinden zeven omgangen (hakafót) plaats.
De gemeente zingt en danst met de tora-rollen.

Overzicht